Henry Kissinger

Henry Kissinger (1976)

Henry Kissinger (1976)

Henry Alfred Kissinger (Fürth (Duitsland), 27 mei 1923) is een Amerikaans politicus en diplomaat van de Republikeinse Partij. Een politicoloog en hoogleraar van beroep. Hij diende als Nationaal Veiligheidsadviseur van 1969 tot 1975 en vanaf 1973 in een dubbele functie als minister van Buitenlandse Zaken tot 1977 onder presidenten Richard Nixon en Gerald Ford. Hem werd in 1973 de Nobelprijs voor de Vrede toegekend.

Vroege carrière

Hij werd geboren als Heinz Alfred Kissinger. In 1938, op de vlucht vanwege Adolf Hitlers vervolging van de Joden, verhuisde zijn familie vanuit Duitsland naar New York. Op 19 juni 1943 werd Kissinger Amerikaans staatsburger. Als soldaat in het Amerikaanse leger kwam Kissinger aan het einde van de oorlog mee naar Duitsland. Hij werd er militair bestuurder, eerst in Krefeld en daarna in de buurt van Heidelberg en doceerde er over de structuur van nazi-Duitsland aan leden van de Amerikaanse bezettingsmacht. Aan zijn voor het grootste deel in Duitsland doorgebrachte jeugd heeft Kissinger een Beiers accent overgehouden.

Later was hij werkzaam als hoogleraar internationale betrekkingen aan de universiteit van Harvard, waar hij ook enkele boeken publiceerde over afschrikking met nucleaire wapens en erop wees dat de Verenigde Staten tussen kleinschalig geweld en de inzet van atoomwapens niet geloofwaardig militair konden optreden. Dit bracht hem naar de politiek, aanvankelijk als Democraat, later als Republikein. Hij kan tot de linkervleugel van de Republikeinse partij gerekend worden. Zijn streven om de Koude Oorlog om te zetten van een ideologische tweestrijd in een multipolair machtsevenwicht, waarbij niet kieskeurig werd omgegaan met bondgenoten, bracht hem in conflict met zowel linkse vredesactivisten als met rechtse ideologische anticommunisten. Hij ambieerde het presidentschap, maar omdat hij geen geboren Amerikaan was, kon hij geen president worden.

Rol in Vietnamoorlog

In 1969 trad president Richard Nixon aan met de belofte een eervol eind te maken aan de Amerikaanse inmenging in de Vietnamoorlog, waarin zijn voorganger Johnson verstrikt was geraakt en wat deze had doen afzien van een tweede ambtstermijn. De Amerikaanse militaire interventie in Vietnam was op een hoogtepunt, met circa 400.000 man. Kissinger speelde een grote rol in de onderhandelingen met Noord-Vietnam, die gepaard gingen met intensieve bombardementen op Noord-Vietnam en een escalatie van de oorlog door Amerikaanse aanvallen op de bevoorradingslijnen van de Vietcong in grensgebieden van Laos en Cambodja, wat o.a. zou leiden tot het aan de macht komen van de Rode Khmer in Cambodja. In 1973 werden de Parijse akkoorden bereikt tussen Noord-Vietnam en Amerika over terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Vietnam, waarmee de oorlog volledig ‘gevietnamiseerd’ was, overigens wel met Amerikaanse materiële steun voor Zuid-Vietnam. Kissinger en de Noord-Vietnamese onderhandelaar Le Duc Tho kregen hiervoor de Nobelprijs voor de Vrede van 1973. Laatstgenoemde weigerde deze, omdat er nog geen vrede was in Vietnam. De vietnamisering van de oorlog zou niet het door Amerika gewenste resultaat hebben; in april 1975 werd de anti-communistische republiek Zuid-Vietnam veroverd door en herenigd met Noord-Vietnam. In december van dat jaar kreeg ook Laos een communistisch regime.

Bron: wikipedia.org

Politieke Leiders

Dwight D. Eisenhower
Ho Chi Minh
president Lyndon B. Johnson
president John F. Kennedy
Henry Kissinger (1976)
president Richard Nixon
Le Duc Tho
<< >>

Iconische Foto’s

1963 - Boedhistische monnik steekt zichzelf in brand als protest tegen de Vietnam-oorlog
1968 - Terchtstelling van een Vietcong-gevangene in Saigon - 1 februari
Slachtoffers van de My Lai massamoord
1972 - 8 juni - Kim Phuc slachtoffer van bombardement met napalm
Zeemacht-personeel aan boord van de USS Blue Ridge duwt een Huey-helikopter overboord - 29 april 1975
Laatste Amerikanen en Vietnamezen ontvluchten Saigon - 1975
<< >>