Operatie Rolling Thunder

Gedurende de Vietnam Oorlog (1954-75) vielen Amerikaanse militaire vliegtuigen doelen aan in Noord-Vietnam van maart 1965 tot oktober 1968 als onderdeel van de strategische bombardementscampagne bekend als Operatie Rolling Thunder. Deze massale bombardementen waren bedoeld om militaire druk te zetten op de Noord-Vietnamese communistische leiders en om hun vermogen te  verminderen om oorlog te voeren tegen de door de Amerikanen gesteunde regering van Zuid-Vietnam.

Operatie Rolling Thunder was de eerste duurzame Amerikaanse aanval op Noord-Vietnamees grondgebied en betekende dus een belangrijke uitbreiding van de Amerikaanse betrokkenheid in de Vietnam Oorlog. Historici verschillen in hun beoordelingen van de strategische waarde van operatie Rolling Thunder. Sommige historici beweren dat de bombardementscampagne de Noord-Vietnamese capaciteit tot oorlogvoeren bijna volledig verlamde terwijl andere historici twijfels hebben bij de doeltreffendheid van de campagne.

Amerika lanceert Operatie Rolling Thunder

Vanaf de jaren vijftig (1950) leverden de Verenigde Staten militair materieel en adviseurs aan de Zuid-Vietnamese regering om ze helpen te weerstaan aan een communistische overname door Noord-Vietnam en zijn Zuid-Vietnamese bondgenoten, de Viet Cong guerrilla-strijders. In 1962 startte het Amerikaanse leger met beperkte luchtoperaties in Zuid-Vietnam, in een poging om luchtsteun te verlenen aan de Zuid-Vietnamese strijdkrachten, verdachte Viet Cong bases te vernietigen en ontbladeringsmiddelen te sproeien over de Vietnamese jungle.

President Lyndon Johnson (1908-73) breidde de Amerikaanse luchtoperaties uit in Augustus 1964, wanneer hij vergeldingsluchtaanvallen toeliet tegen Noord-Vietnam volgend op een aanval op Amerikaanse oorlogsschepen in de Golf van Tonkin. Later op het jaar keurde Johnson beperkte bombardementen goed op de Ho Chi Minh route, een netwerk van paden dat Noord-Vietnam met Zuid-Vietnam verbond via de aangrenzende landen Laos en Cambodja. Het doel van de president was de stroom aan mankracht en voorraden te onderbreken vanuit Noord-Vietnam naar zijn Viet Cong bondgenoten in het zuiden.

De bombardementscampagne Operatie Rolling Thunder begon op 2 maart 1965, gedeeltelijk als antwoord op een Viet Cong aanval op de Amerikaanse luchtmachtbasis te Pleiku. De Johnson administratie citeerde een aantal redenen voor het wijzigen van de Amerikaanse strategie om systematisch luchtaanvallen uit te voeren op Noord-Vietnam. Zo geloofden Amerikaanse ambtenaren bijvoorbeeld dat zware en aanhoudende bombardementen de Noord-Vietnamese leiders zou aanzetten om de niet-communistische Zuid-Vietnamese regering te herkennen. De administratie wilde ook het Noord-Vietnamese vermogen verkleinen om bevoorrading aan te maken en te vervoeren om de Viet Cong opstand te steunen. Tenslotte hoopten de president en zijn adviseurs ook het Zuid-Vietnamese moreel op te trekken door de communistiche wil tot vechten te vernietigen.

Rolling Thunder (1) Rolling Thunder (2) Rolling Thunder (3) Rolling Thunder (4) Rolling Thunder (5) Rolling Thunder (6) Rolling Thunder (7)
F4 Phantom II

Operatie Rolling Thunder: uitbreiding van de Amerikaanse betrokkenheid

Alhoewel Noord-Vietnam praktisch geen luchtmacht bezat slaagden zijn leiders er toch in een doeltreffende verdediging uit te bouwen tegen de bombardementen. Met de hulp van China en de Soviet-Unie bouwden de Noord-Vietnamezen een gesofisticeerde luchtverdediging uit. Door gebruik te maken van grond-luchtdoel raketten en radar-gestuurd luchtafweergeschut schoten de communisten honderden Amerikaanse vliegtuigen neer tijdens de bombardementscampagne. Bijgevolg vormden piloten en operators van wapensystemen in vliegtuigen de meerderheid van de Amerikaanse krijgsgevangenen die door Noord-Vietnam werden gevangengenomen en opgesloten.

De Noord-Vietnamese leiders namen ook nog een aantal andere stappen om de impact van de Amerikaanse bombardementen te verkleinen. Ze bouwden netwerken uit van schuilkelders en tunnels en stuurden s’nachts ploegen uit om de wegen, bruggen, communicatiesystemen en andere voorzieningen te herstellen die door de bombardementen beschadigd werden. Bovendien gebruikten de communisten de vernietigende luchtaanvallen voor propaganda-doeleinden om de anti-Amerikaanse gevoelens en de vaderlandsliefde bij de Noord-Vietnamese bevolking te vergroten.

De aanhoudende bombardementen op Noord-Vietnam duurden meer dan 3 jaar, met sporadisch kleinde onderbrekingen. Uiteindelijk stopte Johnson de campagne op 31 oktober 1968 om tot een onderhandelde oplossing met de communisten te komen. Historici verschillen in hun appreciatie van de strategische waarde van Operatie Rolling Thunder. Sommige historici beweren dat de bombardementscampagne de  Noord-Vietnamese capaciteit tot oorlogvoeren bijna volledig verlamde terwijl andere historici twijfels hadden bij de doeltreffendheid van de campagne. Ze argumenteren dat de ‘rules of engagement’  die van kracht waren om te voorkomen dat communistisch China zou geprovoceerd worden en om minimale schade te berokkenen aan Hanoi en Haiphong het de Amerikaanse luchtaanvallen onmogelijk maakten om een aantal belangrijke doelwitten, inclusief vliegvelden, scheepswerven, elektrische centrales en olie-opslagplaatsen te raken. Ze argumenteren bovendien dat de Amerikaanse leiders faalden  om de bombardementscampagne in Noord-Vietnam te coördineren met de grond-operaties in Zuid-Vietnam.

Ondanks de moeilijkheden die de Johnson-administratie ondervond tijdens Operatie Rolling Thunder hervatte president Richard Nixon (1913-94), Johnson’s opvolger, de bombardementen op Noord-Vietnam kort nadat hij aan de macht kwam in 1969. In 1972 lanceerde Nixon een andere massale bombardementscampagne tegen Noord-Vietnam, genaamd Operatie Linebacker. Tegen de tijd dat de laatste Amerikaanse gevechtstroepen Vietnam verlieten in 1973 hadden de Amerikanen 4,6 miljoen ton bommen gedropt op Vietnam, waarbij een groot deel van s’lands steden en dorpen vernietigd werden en ongeveer 2 miljoen Vietnamezen gedood werden.

Bron: history.com

Hieronder een filmpje over Operatie Rolling Thunder

Militaire Operaties

Soldaten van de 1st Cavalry verlaten de UH-1 Iroquois helikopter in de Ia Drang vallei in Vietnam
Lege Amerikaanse artilleriehulzen tijdens de slag om Khe Sanh
Vietcong-slachtoffer na bestorming Amerikaanse ambassade tijdens Tet-offensief
Mariniers onder vijandelijk vuur tijdens de slag om Hué
Slachtoffers van de My Lai massamoord
Amerikaanse soldaten aan de voet van Hamburger Hill
A Shau vallei bezaaid met bomkraters
<< >>

Iconische Foto’s

1963 - Boedhistische monnik steekt zichzelf in brand als protest tegen de Vietnam-oorlog
1968 - Terchtstelling van een Vietcong-gevangene in Saigon - 1 februari
Slachtoffers van de My Lai massamoord
1972 - 8 juni - Kim Phuc slachtoffer van bombardement met napalm
Zeemacht-personeel aan boord van de USS Blue Ridge duwt een Huey-helikopter overboord - 29 april 1975
Laatste Amerikanen en Vietnamezen ontvluchten Saigon - 1975
<< >>