Slag van Khe Sanh

Ligging Khe Sanh

Ligging Khe Sanh

De Slag om Khe Sanh begon op 21 januari 1968 toen strijdkrachten van het Volksleger van Noord-Vietnam (PAVN) een massaal artilleriebombardement startten op het Amerikaanse mariniersgarnizoen  in Khe Sanh, gelegen in het noordwesten van Zuid-Vietnam dicht tegen de grens met Laos. De volgende 77 dagen vochten Amerikaanse mariniers en hun Zuid-Vietnamese bondgenoten tegen een hevig  beleg van het garnizoen in één van de langste en bloedigste veldslagen uit de Vietnam-oorlog. Ondertussen, met de Amerikaanse en Zuid-Vietnamese aandacht gericht op Khe Sanh, lanceerden Noord-Vietnamese en Viet Cong strijdkrachten het Tet-offensief, een serie van gecoördineerde verrassingsaanvallen op dorpen en steden doorheen Zuid-Vietnam.

 Verdediging van Khe Sanh

Gevechtsbasis Khe Sanh

Gevechtsbasis Khe Sanh

De Amerikaanse militaire aanwezigheid in Khe Sanh begon in 1962 toen Amerikaanse Special Forces een klein kamp bouwden dichtbij het dorp, gelegen op ongeveer 14 mijl (23 kilometer) ten zuiden van de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid-Vietnam en 6 mijl (ongeveer 9 kilometer) van de grens met Laos op Route 9, de belangrijkste weg van Zuid-Vietnam naar Laos.  Amerikaanse mariniers bouwden een garnizoen grenzend aan het legerkamp in 1966. In de herfst van 1967 begon het Volksleger van Noord-Vietnam (PAVN) zijn troepensterkte in de regio uit te bouwen en Amerikaanse ambtenaren begonnen te vermoeden dat Khe Sanh het doel zou zijn van een aanval.

Generaal William Westmoreland, bevelhebber van het Amerikaanse militaire hulpcommando in Vietnam, geloofde dat Vietnamese communistische strijdkrachten Khe Sanh als doel hadden uitgekozen als onderdeel van een algemene inspanning om de meest noordelijke regio’s van Zuid-Vietnam onder controle te krijgen en zich zo in een sterkere positie te brengen voor verdere vredesonderhandelingen (ze hadden dit succesvol gedaan tegen de Franse koloniale troepen in de slag van Dien Bien Phu in 1954, alvorens onafhankelijkheid te verwerven op de vredesconferentie van Genève). Als onderdeel van een programma met codenaam Operation Scotland, versterkte Westmoreland het mariniersgarnizoen in Khe Sanh (door het totaal aantal soldaten op ongeveer 6000 te brengen), legde een voorraad munitie aan en renoveerde de landingsbaan op de basis, en dit alles als voorbereiding op een mogelijke aanval.

Slag van Khe Sanh en het Tet-offensief

De aanval kwam op 21 januari 1968 toen PAVN strijdkrachten een massaal artilleriebombardement op Khe Sanh startten en de belangrijkste munitievoorraad van het garnizoen troffen en daarbij 90 percent van de voorraad artillerie- en mortiergranaten vernielden. President Lyndon Johnson ging akkoord met het argument van Westmoreland dat de basis ten allen prijze moest behouden worden en Amerikaanse en Zuid-Vietnamese strijdkrachten lanceerden Operation Niagara, een groot artilleriebombardement op verdachte locaties met Noord-Vietnamese artillerie in de heuvels rondom Khe Sanh.

Daar Westmoreland, President Lyndon B. Johnson en andere ambtenaren Khe Sanh beschouwden als het belangrijkste Noord-Vietnamese doelwit, negeerden ze schromelijk de tekenen van een communistische opbouw in de meer stedelijke gebieden van Zuid-Vietnam. Dit bleek een vergissing toen op 31 januari 1968-een datum gevierd omwille van het nieuwe maanjaar of Tet-70.000 Noord-Vietnamese en Viet Cong soldaten een gecoördineerde reeks van hevige aanvallen lanceerden op meer dan 100 dorpen en steden in Zuid-Vietnam. Bekend als het Tet-offensief, was deze agressieve aanval bedoeld om het leger van de Republiek van Vietnam (ARVN) te breken, om rebellie van het Zuid-Vietnamese volk tegen het regime van Saigon te inspireren en om een wig te drijven tussen Zuid-Vietnam en zijn machtigste bondgenoot, de Verenigde Staten. Plots bleek de lange en bittere strijd om Khe Sanh een afleidingsmanoeuvre om Amerikaanse en Zuid-Vietnamese troepen vast te pinnen als voorbereiding op het Tet-offensief.

Battle of Khe Sanh (1) Battle of Khe Sanh (2) Battle of Khe Sanh (3) Battle of Khe Sanh (4) Battle of Khe Sanh (5) Battle of Khe Sanh (6) Battle of Khe Sanh (7) Battle of Khe Sanh (8) Battle of Khe Sanh (9) Battle of Khe Sanh (10) Battle of Khe Sanh (11) Battle of Khe Sanh (12) Battle of Khe Sanh (13) Battle of Khe Sanh (14) Battle of Khe Sanh (15) Battle of Khe Sanh (16) Battle of Khe Sanh (17) Battle of Khe Sanh (18) Battle of Khe Sanh (19)
Mariniers zoeken dekking voor de zoveelste artilleriebeschieting

Impact van Khe Sanh

Nieuwsverslagen van de slag van Khe Sanh verwezen naar de strijd als een tweede Dien Bien Phu maar in werkelijkheid beschikten de Amerikanen en Zuid-Vietnamezen over een veel sterkere positie dan de Fransen ooit hadden. Bovenop een vloot aan helikopters en cargo-vliegtuigen die de belegerde mariniers konden bevoorraden en versterken, konden ze rekenen op de grote bombardementscapaciteit van de B-52 vliegtuigen die ongeveer 100.000 bommen dropten op de heuvels rond Khe Sanh gedurende de slag. Alhoewel Amerikaanse ambtenaren een grootschalige aanval door Noord Vietnamese troepen op de basis verwachtten, kwam deze er nooit, en in maart beval Westmoreland Operation Pegasus, een gezamenlijke leger, mariniers en ARVN grondaanval die de basis bevrijdde en het beleg beëindige tegen half april, na ongeveer 77 dagen.

Generaals Abrams en Westmoreland

Westmoreland (rechts) en zijn opvolger Abrams (links)

Wegens de kritiek dat hij het slachtoffer was geworden van het Noord-Vietnamese afleidingsmanoeuvre verdedigde Westmoreland zijn beslissing om Khe Sanh te verdedigen en eiste de overwinning op omdat de slag voorkwam dat de vijand de controle over het noord-westelijke deel van Zuid-Vietnam in handen kreeg en hevige verliezen toebracht aan de troepen van het Volksleger van Vietnam. Terwijl in de nasleep van het Tet-offensief het anti-oorlogsgevoel op het thuisfront toenam had de regering Johnson zijn vertrouwen verloren in de uitputtingsstrategie van de generaal en zijn beweringen dat er vooruitgang werd geboekt in de oorlogsinspanning. Op 31 maart kondige Johnson aan dat hij de meeste bombardementen op Noord-Vietnam zou stoppen en vredesonderhandelingen zou startten; hij trok ook zijn kandidatuur in voor herverkiezing. Generaal Creighton W. Abrams verving Westmoreland aan het hoofd van MACV in juni 1968 en op 5 juli sloot hij de mariniersbasis ban Khe Sanh.

Het aantal communistische soldaten gesneuveld tijdens de slag om Khe Sanh bedroeg ongeveer 10.000, tegenover minder dan 500 mariniers die in de strijd omkwamen.

Bron: history.com

Hieronder twee YouTube-films over de slag om Khe Sanh


Militaire Operaties

Soldaten van de 1st Cavalry verlaten de UH-1 Iroquois helikopter in de Ia Drang vallei in Vietnam
Lege Amerikaanse artilleriehulzen tijdens de slag om Khe Sanh
Vietcong-slachtoffer na bestorming Amerikaanse ambassade tijdens Tet-offensief
Mariniers onder vijandelijk vuur tijdens de slag om Hué
Slachtoffers van de My Lai massamoord
Amerikaanse soldaten aan de voet van Hamburger Hill
A Shau vallei bezaaid met bomkraters
<< >>

Iconische Foto’s

1963 - Boedhistische monnik steekt zichzelf in brand als protest tegen de Vietnam-oorlog
1968 - Terchtstelling van een Vietcong-gevangene in Saigon - 1 februari
Slachtoffers van de My Lai massamoord
1972 - 8 juni - Kim Phuc slachtoffer van bombardement met napalm
Zeemacht-personeel aan boord van de USS Blue Ridge duwt een Huey-helikopter overboord - 29 april 1975
Laatste Amerikanen en Vietnamezen ontvluchten Saigon - 1975
<< >>